Geschiedenis Herhaalt Zich

Moru Bondia...Bon Siman ❤️🙏🏾

Vandaag wil ik iets persoonlijks met jullie delen.

Soms draag je iets jarenlang met je mee zonder de naam te kennen, zonder de titel te weten.

Jarenlang probeerde ik een bepaald liedje terug te vinden.

Ik kende de artiest niet, wist de titel niet en had nauwelijks aanknopingspunten om te zoeken.

Wat ik wel had, was een herinnering aan één vage halve zin uit dat liedje, dat ik tijdens mijn jeugd op Curaçao had gehoord. Dat ene zinnetje bleef ergens in mijn hoofd hangen.

Meer dan een paar woorden waren het niet, maar ze lieten me niet los.

Jarenlang was die vage herinnering stil aanwezig, zonder dat ik het kon plaatsen.

Ik zocht, googelde, vroeg rond, maar zonder naam of context liep alles telkens vast.

Totdat ik onlangs een helder moment van ingeving kreeg.

Plotseling waren de woorden niet langer vaag, maar scherp en duidelijk, alsof ze me ineens werden aangereikt.

De zin luidde: “Mama, more policeman come down…”

Ik typte die woorden in, en daar was het: Linton Kwesi Johnson, met het nummer "Sonny’s Lettah."

Het raakte me diep. Niet alleen omdat ik het lied eindelijk terugvond, maar ook omdat ik besefte dat het 45 à 46 jaar geleden was dat ik het voor het laatst had gehoord. geweest dat ik dat liedje voor het laatst had gehoord. 

Ik was toen 12 of 13 jaar oud. Bijzonder hoe die herinnering al die jaren in mij had geleefd, stil, maar aanwezig, en nu zichtbaar werd door die ingeving.

Over het lied

"Sonny’s Lettah" is geschreven als een fictieve brief vanuit de gevangenis aan Sonny’s moeder. 

Het vertelt hoe Sonny en zijn broer werden aangehouden en mishandeld door de politie, en hoe Sonny zwaarder werd gestraft omdat hij zijn broer verdedigde. Dit lied vertelt geen oud verhaal. Het legt een patroon bloot.

Hoe macht ontspoort. Hoe onrecht zich herhaalt onder nieuwe namen. Het laat zien wat er gebeurt wanneer gerechtigheid vervaagt en macht onrecht wordt. Toen ging het over "Sus law".

Wat was de Sus law?

De Sus law was een Britse wet (Vagrancy Act 1824) die de politie toestond iemand te arresteren zonder bewijs,

zonder gepleegde misdaad, puur op basis van "verdenking". In de praktijk werd deze wet massaal toegepast, vooral tegen zwarte jongeren.

Vandaag, in 2026, zien we vergelijkbare spanningen wereldwijd.

Structureel machtsmisbruik.

ICE-operaties. Angst als beleid.

Mensen gereduceerd tot verdachten.

Het zijn geen losse incidenten meer, maar systemen.

De tijden veranderen. De geest erachter vaak niet.

En toch is dit geen boodschap tot waanhoop. Integendeel.

De man achter het lied, Linton Kwesi Johnson, werd geboren op 24 augustus 1952 in Jamaica en groeidde op in Londen, Verenigd Koninkrijk. Hij is dichter, activist en een krachtige stem voor onderdrukte jongeren in de jaren ’70 en ’80. 

Deze jongeren kregen vaak te maken met politiegeweld, racisme en structureel onrecht. 

Johnson schreef bewust in Jamaaican patois (Creools Engels). Niet om te behagen, maar om de waarheid te spreken.

Waarom dit mij vandaag raakt

Wat in 1979 werd beschreven, zien we vandaag opnieuw gebeuren.

In januari 2026 waren in Minneapolis federale agenten van Immigration and Customs Enforcement (ICE)

betrokken bij meerdere dodelijke incidenten die diepe verontwaardiging veroorzaakten.

In één geval werd een vrouw, een Amerikaanse burger, doodgeschoten door een ICE‑agent.

in een ander geval stierf een man nadat hij door federale agenten werd neergeschoten tijdens handhaversacties.

Deze gebeurtenissen, onderdeel van grootschalige immigratie-operaties, leidden tot protesten, rechtszaken en een nationale discussie over macht, mensenrechten en menselijke waardigheid.

De kernvraag blijft: hoe gaan we om met recht en onrecht?

Tijden veranderen, maar, geschiedenis herhaalt zich vaak, niet omdat we niets weten, maar omdat we te vaak vergeten.

Wat dit mij meegeeft

Dit lied is voor mij geen nostalgie.

Het is een getuigenis. 

Een herinnering om niet weg te kijken.

In de Bijbel staat het zo:

“Open je mond voor wie geen stem heeft, voor de rechten van alle zwakken.

Sta op voor wie rechteloos is, voor wie in nood verkeert. (Spreuken 31:8‑9).

Dat vraagt geen geschreeuw, maar helderheid.

Niet alleen zien wat er is, maar ook zien wat er niet zou mogen zijn.

Want wie het recht aanhoudt, doet niemand onrecht aan.

Ik geloof dat wat waar is, altijd zijn moment vindt.

Dat recht uiteindelijk sterker is dan onrecht.

En dat God niets vergeet wat diep in een mensenhart is geplant.

Soms duurt het jaren. Soms zelfs een leven lang. Maar wat echt is, komt vroeg of laat tevoorschijn...op Zijn tijd.

Dat is de bemoediging die ik vandaag wil meegeven.

Fijne dag en een gezegende nieuwe maand toegewenst. ❤️🙏🏾

Zegengroet,

Angelo Senchi

Voor wie geïnteresseerd is en het nummer wil beluisteren met songtekst:

(klik hier) 👉  Linton Kwesi Johnson - Sonny's Lettah (Anti-sus Poem)